Eind 2014 bracht wethouder Karsten Klein een bezoek aan Stichting Atelier de Kunstvlieg. Hij maakte kennis met de mensen op deze bijzondere plek voor kunstzinnige dagbesteding. Nu, bijna een jaar verder is Voorall te gast. We gaan in gesprek met Sanny van Helden, rechterhand van directeur Frans Vierling. Hoe hebben zij de overheveling van dagbesteding naar de gemeente ervaren?

Binnenstappend vanaf de levendige Piet Heinstraat is de Kunstvlieg een oase van rust. In verschillende ruimtes zitten groepjes mensen te werken, sommigen alleen. Keurig geordend staan kleurige kunstwerken en materialen opgesteld. Hier maken dagelijks zo’n vijftien mensen met uiteenlopende beperkingen kunst. In totaal zijn er op dit moment ongeveer dertig deelnemers verbonden aan de Kunstvlieg.

Artistiek bevlogen
Van 17 tot 64 jaar, van verstandelijk beperkt tot spastisch en van psychiatrisch tot autistisch. Allemaal kunnen ze door hun handicap geen regulier werk doen. Vaak hebben ze het al op heel veel plekken geprobeerd. Wat de Kunstvlieg bijzonder maakt, is dat iedereen welkom is. Ook de vrijheid om te maken wat je wilt en hoeveel je wilt, spreekt mensen aan. Gezien de artistieke bevlogenheid van Vierling werken deelnemers uitsluitend met hoogwaardige materialen. Artistieke wensen van deelnemers worden ook gehoord. Zo hebben twee dames een cursus weven gedaan en zijn twee weefgetouwen aangeschaft.

Stressvol
Het afgelopen jaar is zeer stressvol geweest voor de kunstenaars van de Kunstvlieg. De overheveling van dagbesteding naar de gemeente zorgt sinds 1 januari voor PGB-problemen. Deze persoonsgebonden budgetten worden niet of veel te laat uitbetaald. Te veel of te weinig betaald krijgen komt ook voor. Al met al zorgt deze situatie voor veel onzekerheid. Niet alleen bij directie en medewerkers van de Kunstvlieg. Helaas krijgen ook deelnemers wel het een en ander mee van de spanningen. En dat geeft onrust. Van Helden noemt een voorbeeld: “Eén van de deelneemsters van het eerste uur is zichzelf niet. Ze is helemaal hyper en maakt zich obsessief druk om kleine dingen. Zo kennen we haar helemaal niet!” Van Helden wijdt haar gedrag aan de toestanden rond het PGB. “Zowel voor dagbesteding als voor begeleiding thuis, is dat nu niet op orde.”

Kunstvliegdag is douchedag
Zelfs voor deelnemers voor wie zij niets ontvangen blijft de Kunstvlieg gastvrij. “Voor veel van hen is dit hun leven”, geeft Van Helden aan. “Anders komen ze bijvoorbeeld niet buiten of verzorgen ze zichzelf niet. Met sommige deelnemers hebben we echt afgesproken Kunstvliegdag is douchedag! Anders wil niemand naast je zitten. En met onze lunch krijgen ze in ieder geval een gezonde maaltijd binnen.” Er is ook veel aandacht voor sociale vaardigheden: hoe zeg je als je iets niet begrijpt of wilt? Hoe kun je een ander helpen?

Stoppen is geen optie
Stoppen is dus eigenlijk geen optie voor de Kunstvlieg, maar hoe het verder moet? Los van de stokkende uitbetaling van PGB’s, moet de organisatie verder professionaliseren. Van Helden licht toe: “De trouwe vrijwilligers wil je ook iets bieden, al is het in de vorm van opleiding. Mensen met nulurencontracten zou je meer zekerheid willen geven. En dan de website en het pand…” Volgend jaar bestaat de Kunstvlieg tien jaar. Voorall hoopt van harte dat de betaling voor deelnemers dan soepel loopt. Zodat er weer meer ruimte komt voor mooie lange termijn plannen. Want die zijn er zeker!

Voor meer informatie over Stichting Atelier de Kunstvlieg:
http://www.atelierdekunstvlieg.nl/